อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 539 จาก 557 หน้า
506 อภิธานัปปทีปิกา
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ อธิกิสฺสรปาฐาธิฏฺฐานปาปุณเนสุ ในความยิ่ง
ความเป็นใหญ่ การสวด ความตั้งใจและการถึง นิจฺฉเย ในการตัดสิน
อุปริตฺตาธิภวเน ในความเป็นเบื้องบนและการครอบงำ วิเสสเน ในการ
กระทำพิเศษ
๑๑๗๘. ปฏิทานนิเสเธสุ วามา’ทานนิวตฺติสุ
สาทิเส ปฏินิธิมฺหิ อาภิมุขฺยคตีสุ จ.
๑๑๗๙. ปติโพเธ ปติคเต ตถา ปุนกฺริยาย จ
สมฺภาวเน ปฏิจฺจตฺเถ ปตีติ ลกฺขณาทิเก
สุ โสภเน สุเข สมฺมา ภุส สุฏฺฐุ สมิทฺธิสุ.
๑๑๗๘. - ๑๑๗๙. ปตีติ (อุปสคฺโค) อุปสัค คือ ปติ ทิสฺสติ
ย่อมปรากฏ (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ) ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ ปติทานนิเสเธสุ
ในการให้ทานและการห้าม วามาทานนิวตฺตีสุ ในการตรงข้าม การถือเอาและ
การกลับ สาทิเส ในความเหมือนกัน ปตินิธิมฺหิ ในการทดแทน อาภิมุขฺยคตีสุ
ในการอยู่ต่อหน้าและการไป ปฏิโพเธ ในการแทงตลอด ปติคเต ในการถึง
เฉพาะ ปุนกฺริยาย ในการกระทำเนืองๆ สมฺภาวเน ในการสรรเสริญ
ปฏิจฺจตฺเถ ในอรรถปฏิจฺจ(อาศัย) ลกฺขณาทิเก และในอรรถลักขณะเป็นต้น
สุ สุอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ) ในอรรถทั้งหลาย
เหล่านี้ คือ โสภเน ในความงาม สุเข ในความง่าย สมฺมาภุสสุฏฺฐุสมิทฺธีสุ
ในความไม่วิปริตผิดเพี้ยน ความรุนแรง ความดีและความบริบูรณ์
๑๑๘๐. อาภิมุขฺยสมีปา’ทิ- กมฺมา’ลิงฺคนปตฺติสุ
มริยาทุ’ทฺธกมฺมิ’จฺฉา- พนฺธนา’ภิวิธีสุ อา.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI