อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 538 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อัพยยวรรค : อุปสัค 505
๑๑๗๕. สมนฺตตฺเถ ปริจฺเฉเท ปูชา’ลิงฺคนวชฺชเน
โทสกฺขาเน นิวาสนา- วญฺญา’ธาเรสุ โภชเน
โสกพฺยาปนตตฺเวสุ ลกฺขณาโท สิยา ปริ.
๑๑๗๕. ปริ ปริอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ สมนฺตตฺเถ ในอรรถโดยรอบ ปริจฺเฉเท ในการ
กำหนด ปูชาลิงฺคนวชฺชเน ในการบูชา การกอดและการเว้น โทสกฺขาเน
ในการกล่าวโทษ นิวาสนาวญฺญาธาเรสุ ในการนุ่ง การดูหมิ่นและที่ตั้ง โภชเน
ในการให้บริโภค(เลี้ยง) โสกพฺยาปนตตฺเวสุ ในความเศร้าโศก ความซาบซ่าน
และสภาพ ลกฺขณาโท ในอรรถลักขณะ เป็นต้น
๑๑๗๖. อาภิมุขฺยวิสิฏฺฐุ’ทฺธ- กมฺมสารุปฺปวุทฺธิสุ
ปูชา’ธิก กุลา’สจฺจ- ลกฺขณาทิมฺหิ จา’ปฺย’ภิ.
๑๑๗๖. อภิ อภิอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ อาภิมุขฺยวิสิฏฺฐุทฺธกมฺมสารุปฺปวุทฺธีสุ ในความเป็น
เฉพาะหน้า ความพิเศษ การกระทำในเบื้องบน ความสมควรและความเจริญ
ปูชาธิกกุลาสจฺจลกฺขณาทิมฺหิ ในอรรถการบูชา ความยิ่ง ตระกูลดี ความไม่จริง
และอรรถลักขณะเป็นต้น
๑๑๗๗. อธิกิ’สฺสรปาฐา’ธิฏฺ ฐานปาปุณเนสฺว’ธิ
นิจฺฉเย โจปริตฺตา’ธิ ภวเน จ วิเสสเน.
๑๑๗๗. อธิ อธิอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI