อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 540 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อัพยยวรรค : อุปสัค 507
๑๑๘๑. นิวาสา’วฺหาน คหณ- กิจฺเฉ’สตฺถนิวตฺติสุ
อปฺปสาทา’สิ สรณ- ปติฏฺฐา’วิมฺหยาทิสุ.
๑๑๘๐. - ๑๑๘๑. อา อาอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ
อตฺเถสุ) ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ อาภิมุขฺยสมีปาทิกมฺมาลิงฺคนปตฺตีสุ
ในความเป็นต่อหน้า ที่ใกล้ การงานเบื้องแรก การกระทบและการถึง มริยา-
ทุทฺธกมฺมิจฺฉาพนฺธนาภิวิธีสุ ในขอบเขต การกระทำข้างบน ความปรารถนา
การผูกและการล้ำเขต นิวาสาวฺหานคหณกิจฺฉีสตฺถนิวตฺตีสุ ในการอยู่ การ
เรียก การถือเอา ความยากลำบาก อรรถน้อยและการกลับ อปฺปสาทาสีสรณ-
ปติฏฺฐาวิมฺหยาทีสุ ในความไม่เลื่อมใส การอวยพร การต่อสู้ ที่ตั้งและความ
อัศจรรย์เป็นต้น
๑๑๘๒. อนฺโตภาวภุสตฺตา’ติ- สยปูชาสฺว’ติกฺกเม
ภูตภาเว ปสํสายํ ทฬฺหตฺถาโท สิยา อติ.
๑๑๘๒. อติ อติอุปสัค (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ อนฺโตภาวภุสตฺตาติสยปูชาสุ ในความเป็นภายใน
ความแรง ความยิ่งและการบูชา อติกฺกเม ในการก้าวล่วง ภูตภาเว ในอดีต
ปสํสายํ ในการสรรเสริญ ทฬฺหตฺถาโท และในความมั่นคงเป็นต้น
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI