ชิฆญฺญ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
ที่สุด, สุดท้าย, บั้นปลาย
หน้าหนังสือ 287 · หน้า PDF 320
ที่สุด, สุดท้าย, บั้นปลาย ๗ : อนฺต, ปริยนฺต, ปนฺต, ปจฺฉิม,
อนฺติม, ชิฆญฺญ, จริม
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 451 · หน้า PDF 484
๑๐๖๙. สุทฺโธ เกวลปูเตสุ ชิฆญฺโญ’นฺตา’ธเมสุ จ
โปโณ’ปนตนินฺเนสุ อญฺญนีเจสุ เจ’ตโร.
๑๐๖๙. สุทฺโธ สุทฺธ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ เกวลปูเตสุ ในสิ่งเดียว(ล้วน) และบริสุทธิ์
ชิฆญฺโญ ชิฆญฺญ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อนฺตาธเมสุ ในที่สุดและเลวทราม
โปโณ โปณ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อุปณตนินฺเทสุ ในโน้มเอียงและที่ลุ่ม
อิตโร อิตร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อญฺญนีเจสุ ในสิ่งอื่นและต่ำช้า
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 287 · หน้า PDF 320
หน้าหนังสือ 451 · หน้า PDF 484
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ