กุมุท
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 277 · หน้า PDF 310
๖๘๘. อุปฺปลํ กุวลยญฺจ นีลํ ตฺวิ’นฺทีวรํ สิยา
เสเต ตุ กุมุทญฺจ’สฺส กนฺโท สาลูก’มุจฺจเต.
๖๘๘. ดอกอุบล(บัวสาย, ดอกโกมุท) ๒ : อุปฺปล, กุวลย
นีลํ บัวสายอันเขียว อินฺทีวรํ ชื่อว่า อินฺทีวร(บัวขาบ ๒)
กุมุทํ กุมุท ศัพท์ สิยา ย่อมเป็นไป เสเต ในบัวที่มีสีขาว
กนฺโท เหง้า อสฺส (ภุมุทสฺส) แห่งบัวนั้น (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต
อุจฺจเต ย่อมเรียก สาลูกํ (อิติ) ว่า สาลูก(เหง้าบัว)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 277 · หน้า PDF 310
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ