ภานุ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
พระอาทิตย์, ดวงอาทิตย์
๖๒-๖๓. พระอาทิตย์, ดวงอาทิตย์ ๑๙ : อาทิจฺจ, สูริย,
สูร, สตรํสิ, ทิวากร, เวโรจน, ทินกร, อุณฺหรํสิ, ปภงฺกร, อํสุมาลี, ทินปติ,
ตปน, รวิ, ภานุมนฺตุ, รํสิมนฺตุ, ภากร, ภานุ, อกฺก, สหสฺสรํสิ
รัศมี, แสง
๖๔. รัศมี, แสง ๑๔ : รํสิ, อาภา, ปภา, ทิตฺติ, รุจิ, ภา, ชุติ,
ทีธิติ, มรีจิ, ภานุ, อํสุ, มยูข, กิรณ, กร
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 438 · หน้า PDF 471
๑๐๔๔. สูรํ’สูสุ ปุเม ภานู ทณฺโฑ ตุ มุคฺคเร ทเม
เทวมจฺเฉสฺว’นิมิโส ปตฺโถ ตุ มานสานุสุ.
๑๐๔๔. ภานุ ภานุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สูรํสูสุ ในพระอาทิตย์และรัศมี (โส) ภานุ ศัพท์ นั้น
(วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ปุเม ในปุงลิงค์
ทณฺโฑ ทณฺฑ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ มุคฺคเร ในไม้ค้อน ทเม ในสินไหม(ค่าปรับ)
อนิมิโส อนิมิส ศัพท์ สิยา ย่อมเป็นไป เทวมจฺเฉสุ ในเทวดาและ
ปลา
ปตฺโถ ปตฺถ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป มานสานุสุ ในเครื่องตวง
(แล่ง)และไหล่เขา
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 438 · หน้า PDF 471
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ