พฺรหฺม
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
พรหม
๑๕. พรหม ๘ : ปิตามห, ปิตุ, พฺรหฺม, โลเกส, กมลาสน,
หิรญฺญคพฺภ, สุรเชฏฺฐ, ปชาปติ
พราหมณ์
หน้าหนังสือ 163 · หน้า PDF 196
๔๐๘. พราหมณ์ ๖ : พฺรหฺมพนฺธุ, ทฺวิช, วิปฺป, พฺรหฺม, โภวาที,
พฺราหฺมณ
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 325 · หน้า PDF 358
๘๑๒. ปิตามเห ชิเน เสฏฺเฐ พฺราหฺมเณ จ ปิตูสฺวปิ
พฺรหฺมา วุตฺโต ตถา พฺรหฺมํ เวเท ตปสิ วุจฺจเต.
๘๑๒. พฺรหฺมา พฺรหฺม ศัพท์ปุงลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺโต
กล่าวแล้ว (ฉสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๖ อย่าง (อิติ) คือ ปิตามเห ในพรหม ชิเน
ในพระพุทธเจ้า เสฏฺเฐ ในผู้ประเสริฐ พฺราหฺมเณ ในพราหมณ์ ปิตูสุ
ในมารดาและบิดา
พฺรหฺมํ พฺรหฺม ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุจฺจเต
ย่อมกล่าว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ เวเท ในคัมภีร์เวท
ตปสิ ในตบะกล่าวคือข้อปฏิบัติ (มูลปณฺณาส มูลปริยายสุตฺต อฏฺฐกถา)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 163 · หน้า PDF 196
หน้าหนังสือ 325 · หน้า PDF 358
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ