อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 196 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : จตุพพัณณวรรค : พราหมณวรรค 163
๔๐๘. พฺรหฺมพนฺธุ ทฺวิโช วิปฺโป พฺรหฺมา โภวาที พฺราหฺมโณ
โสตฺติโย ฉนฺทโส โส’ถ สิสฺสนฺเตวาสิโน ปุเม.
๔๐๘. พราหมณ์ ๖ : พฺรหฺมพนฺธุ, ทฺวิช, วิปฺป, พฺรหฺม, โภวาที,
พฺราหฺมณ
พราหมณ์ผู้สาธยายคัมภีร์เวท ๒ : โสตฺติย, ฉนฺทส
(ทฺวยํ) ศัพท์ทั้ง ๒ โส เป็นปุงลิงค์
ลูกศิษย์ ๒ : สิสฺส, อนฺเตวาสี
(ทฺวยํ) ศัพท์ทั้ง ๒ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ปุเม เป็นไปในปุงลิงค์
๔๐๙. พฺรหฺมจารี คหฏฺโฐ จ วานปฺปตฺโถ จ ภิกฺขุติ
ภวนฺติ จตฺตาโร เอเต อสฺสมา ปุนฺนปุํสเก.
๔๐๙. เอเต จตฺตาโร ชนทั้งหลาย ๔ จำพวกเหล่านี้(หรือธรรม ๔
อย่างเหล่านี้) อิติ คือ พฺรหฺมจารี บุคคลผู้มีความประพฤติอันประเสริฐและ
สวดซึ่งคัมภีร์เวท คหฏฺโฐ บุคคลผู้ตั้งอยู่ในธรรม อรรถ กามและมีการบูชายัญ
วานปฺปตฺโถ บุคคลผู้ประพฤติอยู่ในเขตป่าและที่เงียบสงัด ภิกฺขุ ผู้นุ่งห่มผ้า
ย้อมด้วยน้ำฝาดมีการไปบิณฑบาตและเข้าฌานเป็นวัตร อสฺสมา มีชื่อว่า
อฺสสม(ธรรมปฏิบัติอันเป็นที่พึ่ง) ภวนฺติ ย่อมมี, (อสฺสโม) อสฺสม ศัพท์
(วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ปุนฺนปุํสเก ในปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI