อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 455 จาก 557 หน้า
422 อภิธานัปปทีปิกา
๑๐๑๔. นิเสเธ วารณํ หตฺถิ- ลิงฺคหตฺถีสุ วารโณ
ทานํ จาเค มเท สุทฺเธ ขณฺฑเน ลวเน ขเย.
๑๐๑๔. วารณํ วารณ ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป นิเสเธ
ในการห้าม
วารโณ วารณ ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ หตฺถิลิงฺคหตฺถีสุ ในนกหัสดีลิงค์และช้าง
ทานํ ทาน ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ฉสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๖ อย่าง
(อิติ) คือ จาเค ในการให้ มเท ในน้ำมันช้าง สุทฺเธ ในความสะอาด ขณฺฑเน
ในการตัด ลวเน ในการเกี่ยว ขเย ในความสิ้นไป
๑๐๑๕. มโนโตเส จ นิพฺพาเน’ ตฺถงฺคเม นิพฺพุติ’ตฺถิยํ
เนคโม นิคมุพฺภูเต ตถา’ปณฺโยปชีวินิ.
๑๐๑๕. นิพฺพุติ นิพฺพุติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ มโนโตเส ในความยินดี นิพฺพาเน ในพระนิพพาน
อตฺถงฺคเม ในการถึงความดับ (สา) นิพฺพุติ ศัพท์ นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
อิตฺถิยํ เป็นไปในอิตถีลิงค์
เนคโม เนคม ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ นิคมุพฺภูเต ในบุคคลหรือสิ่งที่เกิดในนิคม อาปณฺโยปชีวินิ
ในพ่อค้า
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI