อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 412 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 379
๙๒๕. สกฺขรา คุฬเภเท จ กถเลปิ จ ทิสฺสติ
อนุคฺคเห ตุ สงฺเขเป คหเณ สงฺคโห มโต.
๙๒๕. สกฺขรา สกฺขรา ศัพท์ ทิสฺสติ ย่อมปรากฏ (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ คุฬเภเท ในน้ำตาลกรวด กถเล ในก้อนกรวด
สงฺคโห สงฺคห ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มโต) พึงทราบ
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ อนุคฺคเห ในการช่วยเหลือ
สงฺเขเป ในการย่อ คหเณ ในการถือเอา
๙๒๖. ทกฺเข จ ติขิเณ พฺยตฺเต โรคมุตฺเต ปฏุตฺติสุ
ราชา ตุ ขตฺติเย วุตฺโต นรนาเถ ปภุมฺหิ จ.
๙๒๖. ปฏุ ปฏุ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺโต กล่าวแล้ว
(จตูสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๔ อย่าง (อิติ) คือ ทกฺเข ในผู้หลักแหลม
(ผู้มีประสบการณ์) ติขิเณ ในสิ่งที่คม พฺยตฺเต ในผู้ฉลาด โรคมุตฺเต
ในผู้ปราศจากโรค (โส) ปฏุ ศัพท์ นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ)
ในลิงค์ทั้ง ๓
ราชา ราช ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺโต กล่าวแล้ว
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ ขตฺติเย ในชนชาติกษัตริย์ นรนาเถ
ในพระเจ้าแผ่นดิน ปภุมฺหิ ในผู้เป็นใหญ่
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI