ปาริสุทธิศีล ๔
ปาริสุทธิศีล 4 ( ศีลคือความบริสุทธิ์, ศีลเครื่องให้บริสุทธิ์, ความประพฤติ บริสุทธิ์ที่จัดเป็นศีล — Pàrisuddhi-sãla: morality consisting in purity; morality for purification; morality of pure conduct)
1.ปาฏิโมกขสังวรศีล (ศีลคือความสํารวมในพระปาฏิโมกข์ เว้นจากข้อห้าม ทําตามข้อ อนุญาต ประพฤติเคร่งครัดในสิกขาบททั้งหลาย — Pàñimokkhasa§vara-sãla: restraint in accordance with the monastic disciplinary code)
2.อินทรียสังวรศีล (ศีลคือความสํารวมอินทรีย์ ระวังไม่ให้บาปอกุศลธรรมครอบงําเมื่อรับรู้ อารมณ์ด้วยอินทรีย์ทั้ง 6 — Indriyasa§vara-sãla: restraint of the senses; sense-control)
3.อาชีวปาริสุทธิศีล (ศีลคือความบริสุทธิ์แห่งอาชีวะ เลี้ยงชีวิตโดยทางที่ชอบ ไม่ประกอบ อเนสนา มีหลอกลวงเขาเลี้ยงชีพเป็นต้น — âjãvapàrisuddhi-sãla: purity of conduct as regards livelihood)
4.ปัจจัยสันนิสิตศีล (ศีลที่เกี่ยวกับปัจจัย 4 ได้แก่ปัจจัยปัจจเวกขณ์ คือพิจารณาใช้สอย ปัจจัยสี่ ให้เป็นไปตามความหมายและประโยชน์ของสิ่งนั้น ไม่บริโภคด้วยตัณหา — Paccayasannissita-sãla: pure conduct as regards the necessities of life)
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม พิมพ์ครั้งที่ 34
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ