มหาวัน
1.ป่าใหญ่ใกล้กรุงกบิลพัสดุ์ ที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปทรงพักผ่อนระหว่างประทับที่นิโครธาราม, เป็นป่า
ใหญ่ไม่มีเขตจำกัด ต่อเนื่องเป็นอันเดียวกับป่าหิมพานต์ ไปจนจดมหาสมุทร (ม.อ.๒/๑๗๕; อุ.อ.๑๙๔) 2. ป่าใหญ่ใกล้เมืองเวสาลี ซึ่งมีกูฏาคารศาลาที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปประทับบ่อยครั้งเมื่อเสด็จไปบำเพ็ญพุทธกิจที่เวสาลี, เป็นป่าที่มีขอบเขตเฉพาะตัว, ณ ที่นี้พระศาสดาทรงอนุญาตให้มีภิกษุณีขึ้นเป็นครั้งแรก โดยประทานอนุญาตให้พระมหาปชาบดีบวชเป็นภิกษุณี ด้วยวิธีรับครุธรรม ๘ ประการ และท้ายสุด ที่ป่ามหาวันนี้ พระพุทธเจ้าเมื่อทรงปลงพระชนมายุสังขารแล้ว ได้มีพระดำรัสสั่งให้พระอานนท์นิมนต์บรรดาภิกษุทั้งหมดในเวสาลีมาประชุมในอุปัฏฐานศาลา แล้วตรัสแจ้งแก่สงฆ์ว่าจากนั้นไปอีก ๓ เดือน จะปรินิพพาน และเมื่อเสด็จออกจากเมืองเวสาลีคราวนั้น ก็เป็นการทรงจาริกครั้งสุดท้าย ซึ่งได้เสด็จดับขันธปรินิพพานที่สาลวโนทยานเมืองกุสินารา
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ