ไพรสณฑ์, ไพรสัณฑ์
ป่าทึบ, ป่าดง; คำบาลีว่า “วนสณฺฑ” (วน [ป่า] + สณฺฑ [ดง, ทึบ, แน่นหนา], เมื่อนำมาใช้ในภาษาไทย ได้เพี้ยนไปต่างๆ เช่น ไพรสาณฑ์, พนาสณฑ์, พนาสัณฑ์, วนาสณฑ์, วนาสัณฑ์)
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ