ปัจจยุปบันธรรม
ธรรมอันเกิดขึ้นด้วยปัจจัย, สภาวะที่เกิดจากปัจจัย ซึ่งเรียกให้เข้าคู่กันว่าปัจจัยธรรม (ธรรมอันเป็นปัจจัย) เช่นว่า อวิชชาเป็นปัจจัยธรรม และสังขารเป็นปัจจยุปบันธรรม; บางทีเรียกว่า ผลธรรม
ดู ปัจจัย
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ