อหังการ
การทำ (ความยึดถือว่า) “ตัวข้า”, การยึดถือว่าตัวกู; มักมาคู่กับ มมังการ คือ การทำ (ความยึดถือว่า) “ของข้า”, การยึดถือว่าของกู, และมักพูดควบกันเป็น “อหังการ-มมังการ” แปลกันง่ายๆ ว่า การถือว่าตัวเรา ของเรา; มมังการ เป็นตัณหา ส่วน อหังการ บางแห่งว่าเป็นทิฏฐิ บางแห่งว่าเป็นมานะ บางแห่งว่าเป็นมานะและทิฏฐิ (ในคำว่า “อหังการมมังการมานานุสัย” อรรถกถาหนึ่งอธิบายว่า อหังการ เป็นทิฏฐิ มมังการ เป็นตัณหา มานานุสัย เป็นมานะ – ม.อ.๓/๑๔๖); ในภาษาไทย อหังการ มักใช้ในความหมายที่เพี้ยนไป กลายเป็นความเย่อหยิ่ง ความทะนงตัว จองหอง ก้าวร้าวอวดดี
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ