อัชฏากาศ
“อากาศที่ไม่มีชัฏ” (ที่ว่างอันไร้สิ่งรกรุงรัง), อากาศที่เวิ้งว้าง คือ ท้องฟ้า กลางหาว, อชฏากาศ ก็เขียน (บาลี: อชฏากาส)
ดู อากาศ ๓, ๔
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ