ขมา
ความอดโทษ, การยกโทษให้
- คำขอขมา (แบบเก่า ไม่ระบุฐานะผู้รับ)
ผู้ขอ: สพฺพํ อปราธํ, ขมถ เม ภนฺเต. อุกาส ทฺวารตฺตเยน กตํ, สพฺพํ อปราธํ, ขมถ เม ภนฺเต.
ผู้รับ: อหํ ขมามิ, ตยาปิ เม ขมิตพฺพํ.
ผู้ขอ: อุกาส ขมามิ ภนฺเต.
- คำขอขมา (แบบระบุฐานะของผู้รับ)
ผู้ขอ: มหาเถเร ปมาเทน ทฺวารตฺตเยน กตํ.สพฺพํ อปราธํ, ขมตุ โน ภนฺเต.
ผู้รับ: อหํ ขมามิ, ตยาปิ เม ขมิตพฺพํ..
ผู้ขอ: ขมาม ภนฺเต.
คำว่า "ตยาปิ" นั้นสำหรับรับแก่ผู้ขอรูปเดียว ถ้าผู้ขอหลายรูปตั้งแต่สองขึ้นไปเปลี่ยนเป็น "ตุมฺเหหิปิ"
คำว่า "มหาเถเร" เปลี่ยนเป็น "เถเร" หรือ "อาจริเย" เป็นต้น ตามฐานะของผู้รับ
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ