วิการ
1. พิการ, ความแปรผัน, ความผิดแปลก ผิดปรกติ 2. ทำต่างๆ, แสดงอาการผิดแปลก ไม่เป็นปกติ ทางกาย (กายวิการ) ก็ตาม ทางวาจา (วจีวิการ) ก็ตาม เช่น โกรธขึ้นมา หรือรังเกียจแล้วทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ตีหน้าถมึงทึง ชี้นิ้วปัด เงื้อแขน ร้องชิๆ ชะๆ พูดไล่ว่าไปซะ อย่างนี้เป็นต้น ภิกษุมีสติสัมปชัญญะ ไม่ทำกายวิการ หรือวจีวิการอย่างนั้น 3. การเคลื่อนไหวให้รู้ความหมาย, การใช้กายหรือวาจาสื่อความหมาย, มีความหมายเท่ากับ "วิญญัติ" คือ กายวิการเป็น กายวิญญัติ (การเคลื่อนไหวกายให้รู้ความหมาย) วจีวิการเป็น วจีวิญญัติ (การเคลื่อนไหววาจาให้รู้ความหมาย)
ดู วิญญัติ
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ