ธรรมสังเวช
ความสังเวชโดยคำนึงธรรม, ความปลงใจด้วยปัญญารู้เท่าทันความจริงแห่งธรรมดาที่จะพิจารณาและปฏิบัติไปตามธรรม คำว่าธรรมสังเวชนี้ ในพระไตรปิฎกพบแห่งเดียว นอกนั้นมาในคัมภีร์ชั้นอรรถกถา-ฏีกา และมีคัมภีร์ ๕ แห่งบอกความหมายของธรรมสังเวชไว้ตรงตามกันว่า “ธมฺมสภาวจินฺตาวเสน ปวตฺตํ สโหตฺตปฺปญาณํ ธมฺมสํเวโค” (เช่น วินย.ฏี.๑/๔๘) เนื่องจากความเข้าใจในธรรมสังเวชจะชัดได้ ต้องเข้าใจความหมายของ “สังเวช” ก่อน จึงอธิบาย “ธรรมสังเวช” รวมไว้ท้าย “สังเวช”
ดู สังเวช
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ