วน, วนะ, วัน
ป่า, ป่าไม้, ดง, สวน (บาลี:วน); วนะ คือ ป่า ในความหมายที่เน้นความเป็นที่รวมอยู่ของต้นไม้ หรือพฤกษชาติ ตลอดจนส่ำสัตว์ที่อาศัย ส่วน อรัญ คือ ป่า ในความหมายที่เน้นความเปล่าเปลี่ยว ห่างไกล หรือความเป็นต่างหากจากบ้าน หรือจากชุมชน
เทียบ อรัญ
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ