ธนิต
พยัญชนะออกเสียงแข็ง (ถูกฐานของตนหนัก บันลือเสียงดัง) ได้แก่ พยัญชนะที่ ๒ ที่ ๔ ในวรรคทั้ง ๕ คือ
ข, ฆ; ฉ, ฌ; ฐ, ฒ; ถ, ธ; ผ, ภ; คู่กับ สิถิล เรื่องเสียงพยัญชนะนี้ พึงเข้าใจให้ครบตามหลัก โฆสะ-อโฆสะ และ สิถิล-ธนิต แล้วพึงทราบระดับเสียงของพยัญชนะทั้งหลายเทียบกัน กล่าวคือในวรรคทั้ง ๕ นั้น เรียงจากพยัญชนะที่๑ ซึ่งมีเสียงเบาที่สุด ไปจนถึงพยัญชนะที่ ๔ ซึ่งมีเสียงดังก้องที่สุด (พยัญชนะที่๕ มีเสียงดังเท่ากับพยัญชนะที่ ๓) ดังนี้
พยัญชนะที่ ๑ (ก จ ฏ ต ป) เป็น สิถิลอโฆสะ
พยัญชนะที่ ๒ (ข ฉ ฐ ถ ผ) เป็น ธนิตอโฆสะ
พยัญชนะที่ ๓ (ค ช ฑ ท พ) เป็น สิถิลโฆสะ
พยัญชนะที่ ๔ (ฆ ฌ ฒ ธ ภ) เป็น ธนิตโฆสะ
พยัญชนะที่ ๕ (ง ญ ณ น ม) เป็น สิถิลโฆสะ
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ