อาสนะ
ที่นั่ง; มีพุทธานุญาตให้ภิกษุนั่งอาสนะยาวร่วมกับอสมานาสนิก (บุคคลที่ไม่เสมออาสนะกัน เช่น ภิกษุห่างพรรษา สามเณร คฤหัสถ์) ยกเว้น (คือมิให้นั่งร่วมกับ) บัณเฑาะก์ (กะเทย) ผู้หญิงอุภโตพยัญชนก (คนสองเพศ) (วินย.7/288/131), อาสนะยาว คืออาสนะ ที่นั่งได้อย่างน้อยสามคน; “คนพันทาง” ที่ท่านระบุในหนังสือเรียนในกรณีนี้ คือคนมีเพศผิดพวกหรือมีเพศแปลกจากพวก ได้แก่ บัณเฑาะก์ (กะเทย) และอุภโตพยัญชนก
สมานาสนิก ( ผู้มีอาสนะเสมอกัน หรือผู้ร่วมอาสนะ) ได้แก่ภิกษุที่อยู่ในช่วง ๓ พรรษาต่อกัน คือแก่อ่อนกว่ากันไม่เกิน ๒ พรรษา ทรงอนุญาตให้นั่งอาสนะไม่ยาวจําพวกเตียงและตั่งร่วมกัน ๒ รูปได้ (วินย.7/286-287/130)
ดู สมานาสนิก, อสมานาสนิก
ที่มา : พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ พิมพ์ครั้งที่ 31
ผู้เรียบเรียง: สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต)
เผยแพร่ต้นฉบับโดยวัดญาณเวศกวัน · จัดเก็บให้อ่านบน namoname.com เป็นธรรมทาน
ข้อความต้นฉบับ ไม่ใช่คำอธิบายจาก AI การพบคำนี้ไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ
ตรวจเทียบกับเว็บไซต์ต้นฉบับ