พาเหฺย
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 495 · หน้า PDF 528
๑๑๕๓. นิจฺเจ สทา สนํปาโย พาหุลฺเย พาหิรํ พหิ
พหิทฺธา พาหิรา พาเหฺย สีเฆตุ สณิกํ ภเว.
๑๑๕๓. นิจฺเจ (นิปาตา) นิบาตในอรรถแน่นอน ๒ ศัพท์ คือ
สทา, สนํ
ปาโย ปาโยนิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป พาหุลฺเย ในอรรถว่ามาก
พาเหฺย นิบาตในอรรถภายนอก ๔ ศัพท์ คือ พาหิรํ, พหิ, พหิทฺธา,
พาหิรา
สณิกํ สณิกํศัพท์ (ภเว) ย่อมเป็นไป อสีเฆ ในอรรถว่า “เบา ค่อย
ช้า”
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 495 · หน้า PDF 528
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ