กณฺห
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
พระนารายณ์
๑๖. พระนารายณ์ ๕ : วาสุเทว, หริ, กณฺห, เกสว, จกฺกปาณิ
พญามาร
๔๒-๔๓. พญามาร ๑๒ : อวิคฺคห, กาม, มโนภู, มทน, อนฺตก,
วสวตฺตี, ปาปิมนฺตุ, ปชาปติ, ปมตฺตพนฺธุ, กณฺห, มาร, นมุจิ
บาป, อกุศล, ความชั่ว
๘๔. บาป, อกุศล, ความชั่ว ๑๒ : ปาป, กิพฺพิส, เวร,
อฆ, ทุจฺจริต, ทุกฺกฏ, อปุญฺญ, อกุสล, กณฺห, กลุส, ทุริต, อาคุ
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 415 · หน้า PDF 448
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 415
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ พฺรหฺเม ในพรหม มาเร ในพญามาร
สุเร ในเทวราชา ชื่อว่า ปชาปติ
กณฺโห กณฺห ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ วาสุเทเว ในพระวิษณุ อนฺตเก และในพญามาร
โส กณฺห ศัพท์ นั้น (วตฺตมาโน) ที่เป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ปาเป ในผู้ลามก อสิเต ในสีดำ (โส) คณฺห ศัพท์
นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 415 · หน้า PDF 448
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ