อรุณ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 405 · หน้า PDF 438
๙๘๑. อรุโณ รํสิเภเท จา’ พฺยตฺตราเค จ โลหิเต
อนุพนฺโธ ตุ ปกตา’ นิวตฺเต นสฺสนกฺขเร.
๙๘๑. อรุโณ อรุณ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (จตูสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ รํสิเภเท ในแสงอรุณยามเช้า อพฺยตฺตราเค
ในสีแดงระเรื่อ โลหิเต ในสีแดงสด
อนุพนฺโธ อนุพนฺธ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ปกตานิวตฺเต ในการไม่กลับจากสภาพปกติ(การตามไปโดย
นทีโสตนยะ เป็นต้น) นสฺสนกฺขเร ในอนุพันธอักษรซึ่งจะถูกลบไปในช่วงของ
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 405 · หน้า PDF 438
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ