สุตฺต
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
เส้นด้าย
หน้าหนังสือ 211 · หน้า PDF 244
๕๒๓. เส้นด้าย ๓ : สุตฺต, ตนฺตุ, ตนฺต
(ตนฺตุ)
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 355 · หน้า PDF 388
๘๗๘. ปมาณิ’สฺสริเย มตฺตา อกฺขราวยเว’ปฺปเก
สุตฺตํ ปาวจเน’ริฏฺเฐ ตนฺเต ตํ สุปิเต ติสุ.
๘๗๘. มตฺตา มตฺตา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (จตูสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๔ อย่าง (อิติ) คือ ปมาณิสฺสริเย ในประมาณและความเป็นใหญ่
อกฺขราวยเว ในมาตรการ(ระยะการเปล่งอักษร) อปฺปเก ในความเล็กน้อย
สุตฺตํ สุตฺต ศัพท์ ที่เป็นนปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ ปาวจเน ในพระพุทธพจน์ อริฏฺเฐ ในยาอริฏฐะ
(ยา ดองชนิดหนึ่งที่มีสิกลิ่นและรสเหมือนสุรา) ตนฺเต ในเส้นด้าย
ตํ สุตฺต ศัพท์ นั้น (วตฺตมานํ) ที่เป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
(สิยา) ย่อมเป็นไป สุปิเต ในบุคคลผู้หลับ
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 211 · หน้า PDF 244
หน้าหนังสือ 355 · หน้า PDF 388
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ