สิขณฺฑ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
หาง(ของนกยูงเป็นต้น)
หน้าหนังสือ 257 · หน้า PDF 290
๖๓๕. - ๖๓๖. หาง(ของนกยูงเป็นต้น) ๔ : สิขณฺฑ, วรห,
กลาป, ปิญฺฉ
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 459 · หน้า PDF 492
๑๐๘๕. สิขาปิญฺเฉสุ สิขณฺโฑ สตฺเต ตฺว’ตฺตนิ ปุคฺคโล
สมฺพาโธ สํกเฏ คุยฺเห นาเส เขเป ปราภโว.
๑๐๘๕. สิขณฺโฑ สิขณฺฑ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สิขาปิญฺเฉสุ ในหงอนและหางนกยูง
ปุคฺคโล ปุคฺคล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ สตฺเต ในสัตว์ อตฺตนิ ในตัวตน
สมฺพาโธ สมฺพาธ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ สํกเฏ ในที่คับแคบ คุยฺเห ในที่ลับ
ปราภโว ปราภว ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ นาเส ในความเสื่อม เขเป ในการนินทา
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 257 · หน้า PDF 290
หน้าหนังสือ 459 · หน้า PDF 492
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ