สจฺจ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
คำจริง, คำสัตย์,
๑๒๗. คำจริง, คำสัตย์, ๕ : สมฺมา, อวิตถ, สจฺจ, ตจฺฉ,
ยถาตถ
(สมฺมา)
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 320 · หน้า PDF 353
๘๐๐. นิพฺพานมคฺควิรติ สปเถ สจฺจภาสิเต
ตจฺเฉ จา’ริยสจฺจมฺหิ ทิฏฺฐิยํ สจฺจ’มีริตํ.
๘๐๐. สจฺจํ สจฺจ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อฏฺฐสุ อตฺเถสุ) ใน
อรรถ ๘ อย่าง (อิติ) คือ นิพฺพานมคฺควิรติสปเถ ในนิพพาน อริยมรรค วิรติ
สัจจะและการสบถ สจฺจภาสิเต ในการกล่าวความจริง(วจีสัจจะ) ตจฺเฉ
ในความจริง อริยสจฺจมฺหิ ในอริยสัจจ์ ทิฏฺฐิยํ ในทิฏฐิสัจจะ (สจฺจวิภงฺค อฏฺฐกถา,
สุตฺตนิปาต อาลาวกสุตฺต อฏฺฐกถา)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 320 · หน้า PDF 353
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ