สงฺกุ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
ปลายลูกศร, ขวาก
หน้าหนังสือ 154 · หน้า PDF 187
๓๙๓. ปลายลูกศร, ขวาก ๒ : สลฺล, สงฺกุ (สลฺโล)
ตอไม้
หน้าหนังสือ 227 · หน้า PDF 260
ตอไม้ ๒ : สงฺกุ, ขาณุ
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 154 · หน้า PDF 187
๓๙๓. สลฺโล’นิตฺถี สงฺกุ ปุเม วาสี ตุ ตจฺฉนี’ตฺถิยํ
กุฐารี’ตฺถี ผรสุ โส ฏงฺโก ปาสาณทารโณ.
๓๙๓. ปลายลูกศร, ขวาก ๒ : สลฺล, สงฺกุ (สลฺโล) สลฺล ศัพท์
อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์ (สงฺกุ) สงฺกุ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
ปุเม ในปุงลิงค์
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 227 · หน้า PDF 260
ภูกัณฑ์ : อรัญญวรรค 227
๕๔๙. พุนฺโท มูลญฺจ ปาโท’ถ สงฺกุ’ตฺโต ขาณุ’นิตฺถิยํ
กรหาฏํ ตุ กนฺโท’ถ กฬีโร มตฺถโก ภเว.
๕๔๙. ราก ๓ : พุนฺธ, มูล, ปาท
ตอไม้ ๒ : สงฺกุ, ขาณุ; (สงฺกุ) สงฺกุ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต
อุตฺโต กล่าวว่าเป็นปุงลิงค์ (ขาณุ) ขาณุ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อนิตฺถิยํ
ในปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
เหง้าในดิน, หัว ๒ : กรหาฏ, กนฺท
หน่อที่งอกจากหัว ๒ : กฬีร(กรีร), มตฺถก
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 475 · หน้า PDF 508
๑๑๑๕. เวโค ชเว ปวาเห จ สงฺกุ ตุ ขิลเหติสุ
นิคฺคหีเต กเณ พินฺทุ วราโห สูกเร คเช.
๑๑๑๕. เวโค เวค ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ชเว ในความเร็ว ปวาเห ในกระแสน้ำ
สงฺกุ สงฺกุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ขิลเหติสุ ในตอและหลาว
พินฺทุ พินฺทุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ นิคฺคหีเต ในนิคคหิตอักษรหรือจุดทั่วๆไป กเณ ในหยาดน้ำ
วราโห วราห ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒
อย่าง (อิติ) คือ สูกเร ในหมู คเช ในช้าง
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 154 · หน้า PDF 187
หน้าหนังสือ 227 · หน้า PDF 260
หน้าหนังสือ 475 · หน้า PDF 508
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ