วา
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 511 · หน้า PDF 544
๑๑๘๙. สมุจฺจเย โจ’ปมายํ สํสเย ปทปูรเณ
ววตฺถิตวิภาสายํ วา’วสฺสคฺเค วิกปฺปเน.
๑๑๘๙. วา วา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ สมุจฺจเย ในการรวบรวม อุปมายํ ในการอุปมา
สํสเย ในความสงสัย ปทปูรเณ ในความเป็นปทปูรณะศัพท์ ววตฺถิตวิภาสายํ
ในการกำหนดรูปพิเศษ อวสฺสคฺเค ในการตัดสิน วิกปฺปเน และในความดำริ
พิเศษ(ก็ตาม, ก็ดี)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 511 · หน้า PDF 544
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ