วลฺลภ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
น่าปรารถนา, น่ายินดี
หน้าหนังสือ 282 · หน้า PDF 315
น่าปรารถนา, น่ายินดี ๖ : อิฏฺฐ, สุภค, หชฺช, ทยิต, วลฺลภ, ปิย
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 450 · หน้า PDF 483
๑๐๖๖. วลฺลโภ ทยิเต’ชฺฌกฺเข ชเล ถูโล มหตฺย’ปิ
กุรูเร เภรเว ภีโม โลโล ตุ โลลุเป จเล.
๑๐๖๖. วลฺลโภ วลฺลภ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ทยิเต ในผู้น่ารัก(สามี) อชฺฌกฺเข ในผู้ดูแลกิจการ
ถูโล ถูล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ชเฬ ในคนโง่ มหติ ในคนใหญ่
ภีโม ภีม ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ กุรูเร ในผู้ดุร้าย เภรเว ในสิ่งที่น่ากลัว
โลโล โลล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ โลลุเป ในผู้ละโมบ จเล ในผู้หวั่นไหว(เหลาะแหละ)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 282 · หน้า PDF 315
หน้าหนังสือ 450 · หน้า PDF 483
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ