วณฺณ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
อักษร
หน้าหนังสือ 136 · หน้า PDF 169
อักษร ๒ : วณฺณ, อกฺขร
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 312 · หน้า PDF 345
312 อภิธานัปปทีปิกา
๗๗๙. วณฺโณ สณฺฐานรูเปสุ ชาติจฺฉวีสุ การเณ
ปมาเณ จ ปสํสายํ อกฺขเร จ ยเส คุเณ.
๗๗๙. วณฺโณ วณฺณ ศัพท์ สิยา ย่อมเป็นไป (ทสฺสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๑๐ อย่าง (อิติ) คือ สณฺฐานรูเปสุ ในสัณฐาน(มีต่ำและสูง เป็นต้น) และสี(มีสี
แดงและดำ เป็นต้น) ชาติจฺฉวีสุ ในชาติและผิวพรรณ การเณ ในเหตุ ปมาเณ
ในประมาณ ปสํสายํ ในการสรรเสริญ อกฺขเร ในอักษร ยเส ในชื่อเสียง คุเณ
และในคุณ (สีลขนฺธวคฺค อฏฺฐกถา ,มูลปณฺณาส อฏฺกถา, วมฺมิกสุตฺต อฏฺกถา. เป็นต้น)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 136 · หน้า PDF 169
หน้าหนังสือ 312 · หน้า PDF 345
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ