มิโถ
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 516 · หน้า PDF 549
๑๒๐๐. ปตีจี จริเม ปจฺฉา สามิ ตฺวทฺเธ ชิคุจฺฉเน
ปกาเส สมฺภเว ปาตุ อญฺโญญฺเญ ตุ รโห มิโถ.
๑๒๐๐. ปจฺฉา ปจฺฉา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ ปตีจิจริเม ในทิศตะวันออกและภายหลัง
สามิ สามิ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ อทฺเธ ในครึ่ง ชิคุจฺเฉ และในความรังเกียจ
ปาตุ ปาตุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ ปกาเส ในความปรากฏ สมฺภเว และในความ
มีอยู่
มิโถ มิโถ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
ทั้งหลายเหล่านี้ คือ อญฺโญญฺเญ ในอรรถซึ่งกันและกัน รโห และในที่ลับ
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 516 · หน้า PDF 549
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ