ภู
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
แผ่นดิน
๑๘๑. แผ่นดิน ๑๙ : วสุนฺธรา, ฉมา, ภูมิ, ปถวี, เมทนี, มหี, อุพฺพี,
วสุมตี, โค, กุ, วสุธา, ธรณี, ธรา, ปุถวี, ชคตี, ภูรี, ภู, ภูตธรา, อวนี
คิ้ว
หน้าหนังสือ 103 · หน้า PDF 136
คิ้ว ๓ : ภู, ภมุก, ภมุ (ภู)
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 103 · หน้า PDF 136
๒๕๙. โลมํ ตนุรุหํ โรมํ ปมฺหํ ปขุม’มกฺขิคํ
มสฺสุ วุตฺตํ ปุมมุเข ภู ตฺ’วิตฺถี ภมุโก ภมุ.
๒๕๙. ขน ๓ : โลม, ตนุรุห, โรม
ขนตา ๓ : ปมฺห, ปขุม, อกฺขิค
มสฺสุ มสฺสุ ศัพท์ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต วุตฺตํ กล่าวแล้ว ปุมมุเข
ในขนอันงอกบนใบหน้าของผู้ชาย [มสฺสุ: หนวด]
คิ้ว ๓ : ภู, ภมุก, ภมุ (ภู) ภู ศัพท์ อิตฺถี เป็นอิตถีลิงค์
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 446 · หน้า PDF 479
๑๐๕๙. ตรงฺเค จา’นฺตเร วีจิ ธีรตฺเต ธารเณ ธิติ
ภู ภูมิยญฺจ ภมุเก สทฺเท เวเท สเว สุติ.
๑๐๕๙. วีจิ วีจิ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ตรงฺเค ในคลื่น อนฺตเร ในระหว่าง
ธิติ ธิติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ธีรตฺเต ในความหนักแน่น (หากเป็น ธีรตฺเถ แปลว่า ในอรรถแห่ง
ธ ศัพท์ นั่นคือปัญญา) ธารเณ ในความทรงจำ
ภู ภู ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ภูมิยํ ในแผ่นดิน ภมุเก ในคิ้ว
สุติ สุติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ สทฺเท ในศัพท์(หรือเสียง) เวเท ในคัมภีร์เวท สเว ในการฟัง
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 103 · หน้า PDF 136
หน้าหนังสือ 446 · หน้า PDF 479
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ