ภิยฺโย
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 395 · หน้า PDF 428
๙๕๘. ปจฺจกฺเข สนฺนิธาเน จ สนฺนิธิ ปริกิตฺติโต
ภิยฺโย พหุตรตฺเถ โส ปุนรตฺเถ’พฺยยํ ภเว.
๙๕๘. สนฺนิธิ สนฺนิธิ ศัพท์ ปริกิตฺติโต กล่าวแล้ว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ปจฺจกฺเข ในที่ต่อหน้า สนฺนิธาเนในความใกล้เคียง
ภิยฺโย ภิยฺโย ศัพท์ ภเว ย่อมเป็นไป พหุตรตฺเถ ในอรรถคือมากยิ่ง
โส อพฺยยํ ภิยฺโย ศัพท์ ที่เป็นนิบาตนั้น ภเว ย่อมเป็นไป ปุนรตฺเถ
ในความหมายว่าอีก
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 395 · หน้า PDF 428
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ