ภินฺน
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 410 · หน้า PDF 443
๙๙๒. ภินฺนํ วิทาริเต’ญฺญสฺมึ นิสฺสิเต วาจฺจลิงฺคิกํ
อุปชาเป มโต เภโท วิเสเส จ วิทารเณ.
๙๙๒. ภินฺนํ ภินฺน ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ วิทาริเต ในวัตถุอันถูกทำลาย อญฺญสฺมึ ในสิ่งอื่น
นิสฺสิเต ในการผสมส่วน วาจฺจลิงฺคิกํ เป็น วาจจลิงค์
เภโท เภท ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มโต) พึงทราบ
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ อุปชาเป ในเภทอุบาย วิเสเส
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 410 · หน้า PDF 443
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ