กาล
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
กาล, เวลา
๖๖-๖๗. กาล, เวลา ๔ : กาล, อทฺธา, สมย, เวลา
ความตาย
หน้าหนังสือ 159 · หน้า PDF 192
ความตาย ๑๐ : มรณ, กาลกิริยา, ปลย, มจฺจุ, อจฺจย, นิธน, นาส,
กาล, อนฺต, จวน
(นิธโน)
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 458 · หน้า PDF 491
458 อภิธานัปปทีปิกา
๒ อย่าง (อิติ) คือ สกเฏ ในเกวียน หเย ในม้า
๑๐๘๒. ขเย’จฺจเน จา’ปจโย กาโล สมยมจฺจุสุ
เภ ตารกา เนตฺตมชฺเฌ สีมา’วธิฏฺฐิตีสุ จ.
๑๐๘๒. อปจโย อปจย ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ขเย ในการสิ้นไป อจฺจเน ในการบูชา
กาโล กาล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ เภ ในดาว เนตฺตมชฺเฌ ในลูกตาดำ
สีมา สีมา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ อวธิฏฺฐิตีสุ ในเขตแดนและการตั้งอยู่
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 159 · หน้า PDF 192
หน้าหนังสือ 458 · หน้า PDF 491
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ