โปกฺขร
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
ดอกบัว
หน้าหนังสือ 276 · หน้า PDF 309
ดอกบัว ๑๒ : สโรรุห, สตปตฺต, อรวินฺท, วาริช, ปทุม, ปงฺเกรุห,
นลิน, โปกฺขร, มุฬาลปุปฺผ, กมล, ภิสปุปฺผ, กุเสสย
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 331 · หน้า PDF 364
๘๒๗. โปกฺขรํ ปทุเม เทเห วชฺชภณฺฑมุเขปิ จ
สุนฺทรตฺเต จ สลิเล มาตงฺคกรโกฏิยํ.
๘๒๗. โปกฺขรํ โปกฺขร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ฉสุ อตฺเถสุ)
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 276 · หน้า PDF 309
หน้าหนังสือ 331 · หน้า PDF 364
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ