ปหาร
ข้อความจากต้นฉบับข้อความและความหมายตามบริบทในคัมภีร์อภิธานัปปทีปิกา
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
๗๒. อนฺธตมํ ฆนตเม ปหาโร ยามสญฺญิโต
ปาฎิปโท ตุ ทุติยา ตติยาที ติถี ทฺวิสุ.
๗๒. อนฺธตมํ อนฺธตม ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ฆนตเม
ในความมืดสนิท
ปหาโร ปหาร ศัพท์ ยามสญฺญิโต ถูกกำหนดว่าเป็น ยาม
ตุ ส่วนว่า ปาฏิปโท วันที่หนึ่งของข้างขึ้นและข้างแรม(วันขึ้น ๑ ค่ำ
กับวันแรม ๑ ค่ำ)
ทุติยา ตติยาที วันที่ ๒ และวันที่ ๓ เป็นต้น ติถี = ติถิ ชื่อว่า
ติถิ(ดิถี)
อีกนัยหนึ่ง ทุติยา วันที่ ๒ ปาฏิปโท ชื่อว่า ปาฏิปทะ ตติยาที ส่วน
วันที่ ๓ เป็นต้น ติถี ชื่อว่า ติถิ22
ติถิ ติถิ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ทฺวีสุ ในลิงค์ทั้งสองกล่าวคือ
อิตถีลิงค์และปุงลิงค์
บริบทและคำอธิบายจากต้นฉบับ
หน้าหนังสือ 480 · หน้า PDF 513
480 อภิธานัปปทีปิกา
๑๑๒๔. ปหาโร ปหาร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ โปถเน ในการโบยตี ยาเม ในโมงยาม
สรโท สรท ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒
อย่าง (อิติ) คือ หายโนตูสุ ในปีและฤดูสรทะ
ตุมฺโพ ตุมฺพ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ กุณฺฑิกาย ในคนโท อาฬฺหเก ใน ๑ อาฬหกะ(๔ แล่ง)
ปลาโป ปลาป ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป ภุสมฺหิ จ ในแกลบและ
การพูดเพ้อเจ้อ [ใช้เป็น ปลาป หรือ ปลาล ก็ได้, จ ศัพท์รวมเอาอรรถการพูด
เพ้อเจ้อ]
อ้างอิงต้นฉบับ
อภิธานัปปทีปิกา · พระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙
หน้าหนังสือ 480 · หน้า PDF 513
คำอธิบายและบริบทอ้างอิงจากหนังสือ ไม่ใช่ข้อความที่ AI สร้างขึ้น การพบหัวคำไม่ยืนยันความหมายของชื่อประสมทั้งชื่อ