อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 99 จาก 557 หน้า
66 อภิธานัปปทีปิกา
๑๖๕. พทฺธเวร’ มุปนาโห สิยา โสโก ตุ โสจนํ
โรทิตํ กนฺทิตํ รุณฺณํ ปริเทโว ปริทฺทโว.
๑๖๕. พทฺธเวรํ การผูกเวร อุปนาโห สิยา มีชื่อว่า อุปนาห
[การผูกเวร ๒ : พทฺธเวร, อุปนาห]
ความเศร้าโศก ๒ : โสก, โสจน
การร้องไห้ ๓ : โรทิต, กนฺทิต, รุณฺณ
การคร่ำครวญ ๒ : ปริเทว, ปริทฺทว
๑๖๖. ภีติ’ตฺถี ภย’มุตฺตาโส เภรวํ ตุ มหพฺภยํ
๑๖๖. ความกลัว ๓ : ภีติ, ภย, อุตฺตาส
(ภีติ) ภีติ ศัพท์ อิตฺถี เป็นอิตถีลิงค์
ความหวาดผวา, ความกลัวมาก ๒ : เภรว, มหพฺภย
๑๖๗. เภรวํ ภีสนํ ภีมํ ทารุณญฺจ ภยานกํ
โฆรํ ปฏิภยํ เภสฺมํ ภยงฺกร’มิเม ติสุ.
๑๖๗. ภัย, สิ่งที่น่ากลัว ๙ : เภรว, ภีสน (ภีสณ), ภีม, ทารุณ,
ภยานก, โฆร, ปฏิภย, เภสฺม, ภยงฺกร
อิเม (สทฺทา) ศัพท์เหล่านี้ (วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ)
ในลิงค์ทั้งหลาย ๓ ลิงค์36
36 ในฎีการะบุว่า แม้คำศัพท์เหล่านี้จะถูกระบุว่าเป็นได้สามลิงค์ แต่ก็ต้องเป็นโดยมีเงื่อนไข นั่นก็คือ จะต้องใช้
เป็นวิเสสนะของทัพพะหรือสิ่งของเป็นต้นที่มีลิงค์เป็นของตนตายตัวเท่านั้น แต่หากใช้โดดๆ โดยไม่ไปเกี่ยวกับ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI