อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 96 จาก 557 หน้า
สัคคกัณฑ์ 63
๑๕๗. จตฺตาริ วีริยงฺคานิ ตจสฺส จ นหารุโน
อวสิสฺสน’ มฏฺฐิสฺส มํสโลหิตสุสฺสนํ.
๑๕๗. อวสิสฺสนํ การเหลืออยู่ ตจสฺส แห่งหนัง นหารุโน แห่งเอ็น
อฏฺฐิสฺส แห่งกระดูก มํสโลหิตสุสฺสสนํ จ และการเหือดแห้งไปแห่งเนื้อและ
เลือด (อิมานิ) ภาวะทั้งหลายเหล่านี้ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต (เวทิตพฺพานิ)
พึงทราบ วีริยงฺคานิ ว่าเป็นองค์ประกอบของผู้ทำความเพียร จตฺตาริ ๔ อย่าง
๑๕๘. อุสฺโสฬฺหี ตฺว’ธิมตฺเต’หา สติ ตฺว’ นุสฺสติ’ตฺถิยํ
ลชฺชา หิรี สมานา’ถ โอตฺตปฺปํ ปาปภีรุตา.
๑๕๘. อีหา ความเพียร อธิมตฺตา อันยิ่งยวด อุสฺโสฬฺหี ชื่อว่า
อุสโสฬหี
ความระลึก ๒ : สติ, อนุสฺสติ, (ทฺวยํ) ทั้งสองศัพท์ (วตฺตติ)
ย่อมเป็นไป อิตฺถิยํ ในอิตถีลิงค์
ความละอายจากบาป ๒ : ลชฺชา, หิรี
(อิเม สทฺทา) ศัพท์ทั้งหลายเหล่านี้ สมานา มีอรรถเหมือนกัน
ความเกรงกลัวต่อบาป ๒ : โอตฺตปฺป, ปาปภีรุตา
๑๕๙. มชฺฌตฺตตา ตุ’เปกฺขา จ อทุกฺขมสุขา สิยา
จิตฺตาโภโค มนกฺกาโร, อธิโมกฺโข ตุ นิจฺฉโย.
๑๕๙. ความวางเฉย ๓ : มชฺฌตฺตตา(มชฺฌตฺติกา), อุเปกฺขา,
อทุกฺขมสุข
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI