อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 92 จาก 557 หน้า
สัคคกัณฑ์ 59
เป็นที่นิยมของผู้คน, โส ของหอมหรือกลิ่นนั้น ทูรคามี อันฟุ้งไปไกล อาโมโท
ชื่อว่า อาโมทะ, อิโต ปรํ ต่อแต่นี้ วิสฺสนฺตา (สทฺทา) ศัพท์ทั้งหลายตั้งแต่
อิฏฺฐคนฺธ ศัพท์ ถึง วิสฺส ศัพท์ (วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง
หลาย ๓ ลิงค์
๑๔๖. อิฏฺฐคนฺโธ จ สุรภิ สุคนฺโธ จ สุคนฺธิ จ
ปูติคนฺธิ ตุ ทุคฺคนฺโธ ’ถ วิสฺสํ อามคนฺธิ ยํ.
๑๔๖. กลิ่นหอม, กลิ่นดี ๔ : อิฏฺฐคนฺธ, สุรภิ, สุคนฺธ, สุคนฺธิ
กลิ่นไม่ดี, กลิ่นเหม็น ๒ : ปูติคนฺธิ, ทุคฺคนฺธ
ยํ อามคนฺธิ กลิ่นคาวใด (อตฺถิ) มีอยู่, (ตํ) กลิ่นคาวนั้น วิสฺสํ
ชื่อว่า วิสสะ[กลิ่นคาวของดิบ] (วา) อีกนัยหนึ่ง
กลิ่นคาว ๒ : วิสฺส, อามคนฺธิ (อามคนฺธิ) อามคนฺธิ ศัพท์
ยํ เป็นนปุงสกลิงค์
๑๔๗. กุงฺกุมญฺเจว ยวน- ปุปฺผญฺจ ตครํ ตถา
ตุรุกฺโขติ จตุชฺชาตี คนฺธา เอเต ปกาสิตา.
๑๔๗. เอเต คนฺธา ของหอมทั้งหลายเหล่านี้ อิติ คือ กุงฺกุมํ
หญ้าฝรั่น ยวนปุปฺผํ กานพลู ตครํ กฤษณา ตุรุกฺโข กำยาน (ปณฺฑิเตน)
อันบัณฑิต ปกาสิตา แสดงแล้ว จตุชฺชาตี ว่าเป็นของหอม ๔ ชนิด
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI