อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 84 จาก 557 หน้า
สัคคกัณฑ์ 51
๑๒๗. สมฺมา พฺยยญฺจาวิตถํ สจฺจํ ตจฺฉํ ยถาตถํ
ตพฺพนฺตา ตีสฺว’ลีกํ ตฺว’ สจฺจํ มิจฺฉา มุสา’พฺยยํ.
๑๒๗. คำจริง, คำสัตย์, ๕ : สมฺมา, อวิตถ, สจฺจ, ตจฺฉ,
ยถาตถ
(สมฺมา) สมฺมา ศัพท์ อพฺยยํ เป็นอัพยยะ[ศัพท์นิบาต] (สทฺทา)
ศัพท์ทั้งหลาย มี อวิตถ เป็นต้น ตพฺพนฺตา อันระบุถึงบุคคลผู้พูดคำจริงนั้น
(วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้งหลาย ๓ ลิงค์
คำพูดที่ไม่จริง, คำพูดปด ๔ : อลีก, อสจฺจ, มิจฺฉา, มุสา
(ทฺวยํ) มิจฉาและมุสา ศัพท์ อพฺยยํ เป็น อัพยยะ
๑๒๘. รโว นินาโท นินโท จ สทฺโท
นิคฺโฆสนาททฺธนโย จ ราโว
อาราวสํราววิราวโฆสา
รวา สุติ’ตฺถี สรนิสฺสนา จ.
เสียง, ศัพท์ ๑๖ : รว, นินาท, นินท, สทฺท, นิคฺโฆส, นาท, ธนิ,
ราว, อาราว, สํราว, วิราว, โฆส, อารว, สุติ, สร, นิสฺสน (สุติ) สุติ ศัพท์ อิตฺถี
เป็นอิตถีลิงค์
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI