อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 67 จาก 557 หน้า
34 อภิธานัปปทีปิกา
๘๕. กุสลํ สุกตํ สุกฺกํ ปุญฺญํ ธมฺม’มนิตฺถิยํ
สุจริต มโถ ทิฏฺฐ- ธมฺมิกํ อิหโลกิกํ.
๘๖. สนฺทิฏฺฐิก’มโถ ปาร- โลกิกํ สมฺปรายิกํ
ตกฺกาลํ ตุ ตทาตฺวํ โจ- ตฺตรกาโล ตุ อายติ.
๘๕-๘๖. บุญ, กุศล, ความดี ๖ : กุสล, สุกต, สุกฺก, ปุญฺญ,
ธมฺม, สุจริต
(ธมฺมํ) ธมฺม ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อนิตฺถิยํ ในปุงลิงค์และ
นปุงสกลิงค์
ประโยชน์ในโลกนี้ ๓ : ทิฏฺฐธมฺมิก, อิหโลกิก, สนฺทิฏฺฐิก
ประโยชน์ในโลกหน้า ๒ : ปรโลกิก, สมฺปรายิก
ในขณะนั้น, เวลานั้น ๒ : ตกฺกาล, ตทาตฺว
ในกาลข้างหน้า, ในกาลต่อไป ๒ : อุตฺตรกาล, อายติ
๘๗. หาโส’ ตฺตมนตา ปีติ วิตฺติ ตุฏฺฐิ จ นาริยํ
อานนฺโท ปมุทา’โมโท สนฺโตโส นนฺทิ สมฺมโท.
๘๘. ปาโมชฺชญฺจ ปโมโท’ถ สุขํ สาตญฺจ ผาสฺว’ถ
ภทฺทํ เสยฺโย สุภํ เขมํ กลฺยาณํ มงฺคลํ สิวํ.
๘๙. ทุกฺขญฺจ กสิรํ กิจฺฉํ นีโฆ จ พฺยสนํ อฆํ
ทพฺเพ ตุ ปาปปุญฺญานิ ตีสฺวากิจฺฉํ สุขาทิ จ.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI