อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 65 จาก 557 หน้า
32 อภิธานัปปทีปิกา
(โดยเริ่มจากข้างแรมของเดือนสิบสอง) ฉ อุตุ ชื่อว่า ฤดู ๖ ฤดู กมา ตามลำดับ
อิติ ดังนี้คือ เหมนฺโต ฤดูน้ำค้าง สิสิรํ ฤดูหนาว วสนฺโต ฤดูใบไม้ผลิ คิมฺหวสฺ-
สานา ฤดูร้อนและฤดูฝน สรโท จ และฤดูอับลม
๘๐. อุณฺโห นิทาโฆ คิมฺโห’ถ วสฺโส วสฺสานปาวุสา
อุตูหิ ตีหิ วสฺสานา- ทิเกหิ ทกฺขิณายนํ.
๘๑. อุตฺตรายน’มญฺเญหิ ตีหิ วสฺสายนทฺวยํ
วสฺส สํวจฺฉรา’นิตฺถี สรโท หายโน สมา.
๘๐-๘๑. ฤดูร้อน ๓ : อุณฺห, นิทาฆ, คิมฺห
ฤดูฝน ๓ : วสฺส, วสฺสาน, ปาวุส
ทกฺขิณายนํ การโคจรไปสู่ทิศใต้แห่งดวงอาทิตย์ ภวติ ย่อมมี ตีหิ
อุตูหิ ด้วยฤดูทั้งหลาย ๓ ฤดู วสฺสานาทิเกหิ มีฤดูฝน เป็นต้น, อุตฺตรายนํ
การโคจรไปสู่ทิศเหนือแห่งดวงอาทิตย์ ภวติ ย่อมมี ตีหิ อุตูหิ ด้วยฤดูทั้งหลาย
๓ ฤดู อญฺเญหิ เหล่าอื่น, อยนทฺวยํ การโคจรไปสู่ทิศทั้งสองแห่งดวงอาทิตย์นี้
วสฺโส เป็นหนึ่งปี
ปี ๕ : วสฺส, สํวจฺฉร, สรท, หายน, สมา
วสฺสสํวจฺฉรา วสฺสและสํวจฺฉร ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และ
นปุงสกลิงค์
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI