อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 63 จาก 557 หน้า
30 อภิธานัปปทีปิกา
๗๓. ปนฺนรสี ปญฺจทสี ปุณฺณมาสี ตุ ปุณฺณมา
อมาวสี’ปฺย’มาวาสี ถิยํ ปนฺนรสี’ ปรา.
วันขึ้น ๑๕ ค่ำ, วันแรม ๑๕ ค่ำ ๒ : ปนฺนรสี, ปญฺจทสี
วันเพ็ญ : ปุณฺณมาสี, ปุณฺณมา
ปนฺนรสี วัน ๑๕ ค่ำ อปรา อันอื่น อมาวสี ชื่อว่า อมาวสี
อมาวาสี และชื่อว่า อมาวาสี (วันดับ), ทฺวยํ ศัพท์ทั้งสอง (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
ถิยํ ในอิตถีลิงค์
๗๔. ฆฎิกา สฏฺฐฺย’ โหรตฺโต ปกฺโข เต ทส ปญฺจ จ
เต ตุ ปุพฺพาปรา สุกฺก- กาฬา มาโส ตุ เต ทุเว.
๗๔. สฏฺฐิ ฆฏิกา ๖๐ นาฬิกา อโหรตฺโต เป็นหนึ่งวันหนึ่งคืน
(หนึ่งวัน) เต ปญฺจทส วันทั้งหลาย ๑๕ วัน ปกฺโข เป็น ๑ ปักษ์ เต ปักษ์
ทั้งหลายเหล่านั้น ปุพฺพาปรา ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง สุกฺกกาฬา ชื่อว่าสุกก
ปักษ์(ข้างขึ้น) และกาฬปักษ์(ข้างแรม) เต ทุเว ปักษ์ทั้งหลาย ๒ ปักษ์ มาโส
เป็น ๑ มาสะ(เดือน)
๗๕. จิตฺโต เวสาขเชฏฺฐา จา’ สาฬฺโห ทฺวีสุ จ สาวโณ
โปฏฺฐปาท’สฺสยุชา จ มาสา ทฺวาทส กตฺติโก.
๗๖. มาคสิโร ตถา ผุสฺโส กเมน มาฆ ผคฺคุณา
กตฺติก’สฺสยุชา มาสา ปจฺฉิมปุพฺพกตฺติกา.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI