อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 553 จาก 557 หน้า
520 อภิธานัปปทีปิกา
๓. ปรกฺกมภุโช นาม ภูปาโล คุณภูสโน
ลงฺกาย มาสิ เตชสฺสี ชยี เกสริวิกฺกโม.
ภูปาโล พระราชา ปรกฺกมภุโช นาม ทรงพระนามว่า มหาปรักกม-
พาหุ คุณภูสโน ผู้ทรงประดับด้วยคุณมีทานะและวีระ เป็นต้น เตชสฺสี ผู้ทรง
มีอำนาจมาก ชยี ผู้ทรงมีปกติชนะศัตรู เกสริวิกฺกโม ผู้ทรงแกล้วกล้าเพียง
ดังสีหราช อาสิ ทรงมีปรากฏแล้ว ลงฺกายํ ในเกาะศรีลังกา
๔. วิภินฺนํ จิรํ ภิกฺขุสงฺฆํ นิกาย
ตฺตยสฺมิญฺจ กาเรสิ สมฺมา สมคฺเค
สเทหํ’ว นิจฺจาทโร ทีฆกาลํ
มหคฺเฆหิ รกฺเขสิ โย ปจฺจเยหิ.
โย ราชา พระเจ้ามหาปรักกมพาหุพระองค์ใด ภิกฺขุสํฆํ ทรงอาราธนา
หมู่ภิกษุ วิภินฺนํ ผู้แตกแยกกัน จิรํ ตลอดกาลนาน นิกายตฺตยสฺมึ ในหมวดสาม
แห่งนิกาย คือ มหาวิหาร อภยคีรีและเชตวัน กาเรสิ ทรงให้กระทำแล้ว สมคฺเค
ซึ่งความพร้อมเพรียงกัน สมฺมา ด้วยดี นิจฺจาทโร ทรงเป็นผู้มีความเคารพ
อย่างสม่ำเสมอ รกฺเขสิ ทรงทำนุบำรุง ตํ นิกายตฺตยํ ซึ่งนิกายทั้ง ๓ นั้น
ปจฺจเยหิ ด้วยปัจจัย ๔ มหคฺเฆหิ อันมีค่ามาก ทีฆกาลํ ตลอดกาลนาน สเทหํ
(รกฺขนฺโต) อิว ราวกะบำรุงอยู่ซึ่งพระวรกายของพระองค์เองฉันนั้น
๕. เยน ลงฺกา วิหาเรหิ คามา’รามปุรีหิ จ
กิตฺติยา วิย สมฺพาธี กตา เขตฺเตหิ วาปิหิ.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI