อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 544 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อัพยยวรรค : อเนกัตถนิบาต 511
๑๑๘๘. อิติ เหตุปกาเรสุ อาทิมฺหิ จา’วธารเณ
นิทสฺสเน ปทตฺถสฺส วิปลฺลาเส สมาปเน.
๑๑๘๘. อิติ อิติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ เหตุปกาเรสุ ในเหตุและประการ(เพราะเหตุนั้น,
ด้วยประการอย่างนี้) อาทิมฺหิ ในอรรถเป็นต้น อวธารเณ ในการตัดสิน
นิทสฺสเน ในการแสดง(ว่าดังนี้) ปทตฺถสฺส วิปลฺลาเส ในการเปลี่ยนแปลงเนื้อ
ความของบท สมาปเน และในการจบข้อความ
๑๑๘๙. สมุจฺจเย โจ’ปมายํ สํสเย ปทปูรเณ
ววตฺถิตวิภาสายํ วา’วสฺสคฺเค วิกปฺปเน.
๑๑๘๙. วา วา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ สมุจฺจเย ในการรวบรวม อุปมายํ ในการอุปมา
สํสเย ในความสงสัย ปทปูรเณ ในความเป็นปทปูรณะศัพท์ ววตฺถิตวิภาสายํ
ในการกำหนดรูปพิเศษ อวสฺสคฺเค ในการตัดสิน วิกปฺปเน และในความดำริ
พิเศษ(ก็ตาม, ก็ดี)
๑๑๙๐. ภูสเน วารเณ จา’ลํ วุจฺจเต ปริยตฺติยํ
อโถ’ถา’นนฺตรา’รมฺภ- ปญฺเหสุ ปทปูรเณ.
๑๑๙๐. อลํ อลํ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุจฺจเต ย่อมกล่าว
(อิจฺเจเตสุ อตฺเถสุ) ในอรรถทั้งหลายเหล่านี้ คือ ภูสเน ในการประดับ วารเณ
ในการห้าม ปริยตฺติยํ และในความสามารถ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI