อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 530 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อัพยยวรรค : เววจนนิบาต 497
ปรมฺมุขา ตุ จ รโห สมฺมุขา ตฺวา’วิ ปาตุ จ.
๑๑๕๗. อิงฺฆ หนฺท (นิปาตา) นิบาตทั้งหลาย คือ อิงฺฆ และ หนฺท
(สิยุํ) ย่อมเป็นไป โจทเน ในการเชื้อเชิญ (เชิญเถิด, เอาเถิด)
อารา, ทูรา, อารกา นิบาต แปลว่า ไกล
ปรมฺมุขา, รโห นิบาต แปลว่า ลับหลัง
สมฺมุขา, อาวิ, ปาตุ นิบาต แปลว่า ต่อหน้า
๑๑๕๘. สํสยตฺถมฺหิ อปฺเปว อปฺเปวนาม นู’ติ จ
นิทสฺสเน อิติ’ตฺถญฺจ เอวํ กิจฺเฉ กถญฺจิ จ.
๑๑๕๘. (นิปาตา) นิบาตทั้งหลาย อปฺเปว อปฺเปวนาม นุ (อิติ) คือ
อปฺเปว อปฺเปวนาม และ นุ (สิยุํ) ย่อมเป็นไป สํสยตฺถมฺหิ ในอรรถสงสัย
(ถ้ากระไร, ไฉนหนอ)
(นิปาตา) นิบาตทั้งหลาย อิติ อิตฺถํ เอวํ (อิติ) คือ อิติ อิตฺถํ เอวํ
(สิยุํ) ย่อมเป็นไป นิทสฺสเน ในอรรถการชี้แจง(อย่างนี้, ดังนี้, เช่นนี้)
กถญฺจิ กถญฺจินิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป กิจฺเฉ ในความลำบาก
๑๑๕๙. หา เขเท สจฺฉิ ปจฺจกฺเข ธุวํ ถิเร’วธารเณ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI