อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 527 จาก 557 หน้า
494 อภิธานัปปทีปิกา
อนฺตตฺถนิปาตา นิบาตในอรรถระหว่าง กลาง ภายใน ๓ ศัพท์ คือ
อนฺตเรน, อนฺตรา, อนฺโต
นิจฺฉเย (นิปาตา) นิบาตในอรรถการตัดสิน แน่นอน ๒ ศัพท์ คือ
อวสฺสํ, นูน
๑๑๕๑. อานนฺเท สญฺจ ทิฏฺฐ’ถ วิโรธกถเน นนุ
กามปฺปเวทเน กจฺจิ อุสูโยปคเม’ตฺถุ จ.
๑๑๕๑. อานนฺเท นิปาตา นิบาตในอรรถความยินดี ๒ ศัพท์ คือ
สํ, ทิฏฺฐา (ดีจริง ไชโย)
นนุ นนุนิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป วิโรธกถเน ในอรรถกล่าวแย้ง
หรือโจทย์(มิใช่หรือ, ใช่หรือไม่)
กจฺจิ กจฺจินิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป กามปฺปเวทเน ในอรรถการ
ถามถึงความประสงค์(หรือเปล่า, แลหรือ, บ้างหรือ)
อตฺถุ อตฺถุนิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป อุสูโยปคเม ในอรรถการเข้าถึง
ความริษยา(จงยกไว้, ก็ตามแต่, ก็ตามที)
๑๑๕๒. เอวา’วธารเณ เญยฺยํ ยถาตฺตํ ตุ ยถาตถํ
นีจํ อปฺเปมหตฺยุ’จฺจํ อถ ปาโต ปเค สมา.
๑๑๕๒. เอว เอวนิบาต (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต เญยฺยํ พึงทราบ
อวธารเณ ในอรรถการกำหนด(แน่, เท่านั้น, นั่นเทียว)
(สจฺจตฺเถ นิปาตา) นิบาตในอรรถความเป็นจริง ๒ ศัพท์ คือ ยถาตฺตํ,
ยถาตถํ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI